¨Σκεφτόμαστε πολύ λιγότερο απ΄όσα ξέρουμε. Ξέρουμε πολύ λιγότερα απ΄όσο αγαπάμε. Αγαπάμε πολύ λιγότερο απ΄όσο μπορούμε. Και σε αυτό ακριβώς το βαθμό είμαστε πολύ λιγότεροι απ΄όσο είμαστε¨.
Ρ. Ντ. Λαινγκ

Το Πολυτεχνείο ζει...

Εμπρός για της γενιάς μας

τα Πολυτεχνεία..........

Οι καλογέροι....

Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας

Πολλοί θέλουν την άνοιξη
κι άλλοι το καλοκαίρι
και το χειμώνα το βαρύ
μονάχα οι καλογέροι.
Έλα βοριά, καλέ βοριά
χιόνι και καταιγίδα,
να πέσουνε τα μάνταλα,
να σφραγιστούν οι θύρες,
να μην περνούν οι έμορφες
και πέσω σε παγίδες.
Γιατί ειμ' αδύναμο σκαρί
και χάνω τη σειρά μου
όταν γυναίκα δαίμονας
περάσει από κοντά μου.
Η πίστη θέλει στήριγμα
θεό που να λατρεύεις
και μοναστήρι πέτρινο,
κελί σαν μαύρη απόχη,
στρώμα από άγριο μαλλί
τα όνειρα να διώχνει.

Όταν χαράζει...

Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Γιάννης Αγγελάκας

Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός
βγαίνει απ' τα πιο σφιγμένα χείλη.

Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά
ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει.
Αν είσαι μόνος, αν είσαι αδύναμος
η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
Έχει το μύρο, έχει τη σιγαλιά,
έχει τον ήλιο τον αλάνη.
Καινούρια μέρα, καινούριος στεναγμός
στις εκβολές του θα προσφέρει
όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν
κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.
Πίσω απ' τους λόφους, πίσω απ' τα βλέφαρα
υπάρχει τόπος και για σένα.
Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα,
χωρίς τα χείλη τα σφιγμένα.